The Eagle (2011) UNRATED OCR (Fixed) 23.976 fps runtime 01:54:09
ปี ค.ศ. 120 กองพันที่ 9 แห่งกองทัพโรมัน
ได้ยาตราเข้าสู่ดินแดนของบริเทนเหนือ ซึ่งยังไม่ได้ถูกพิชิต
ไม่มีใครพบเห็น พวกเขาอีกเลย
ทหาร 5 พันนายหายตัวไป พร้อมกับสัญลักษณ์ล้ำค่าของพวกเขา
ด้วยอับอายจากการสูญเสีย
จักรพรรดิเฮเดรียนมีบัญชา ให้ก่อสร้างกำแพง
เพื่อตัดขาดตอนเหนือ ของบริเทนตลอดกาล
กำแพงของเฮเดรียน คือจุดสิ้นสุดของโลก อันเป็นที่รู้จัก
20 ปีต่อมา โรมันเข้ายึดครองบริเทนใต้
มาร์คัส ฟลาเวียส อควิล่า
กองหน้าที่ 4 แห่งกอลส์ กองพันที่ 2
มาเพื่อรับช่วงบัญชาการต่อ
ลูทอเรียส ดรูซิลลัส ซาลิเนทอร์
รักษาการณ์เจ้าหน้าที่อาวุโส
- นี่ผู้บัญชาการกองอยู่ไหน - เขาไปเมื่อเช้านี้ขอรับ
รีบมากเหมือนกลัวไม่ได้ไป
บัญชีรายชื่อ และกุญแจไขหีบเงินเดือนทหาร
ไม่มีคนคุมจ่ายเหรอ
เราเป็นกองร้อยเล็กๆ
หน้าที่นั้น เลยต้องเป็นของท่าน
ทั้งท่านคงเห็นแล้ว ว่าเรามีปัญหา เรื่องห้องถ่ายทุกข์...
ตอนนี้มีคน กำลังจัดการกับมัน
แต่ยังไม่สำเร็จ
คงไม่นาน
- นี่ครั้งแรกที่บัญชาการหรือขอรับ - ใช่แล้ว
ทำไมจึงเลือกบริเทน
ตระกูลท่านคงมีเส้นสายนี่นา ข้าว่า
ไม่
ข้าเห็นป้อมทรุดโทรมมาก รอการซ่อมแซม
เราต้องทำอะไร กับเรื่องนั้นซะที
ขอรับ
เร็ว ทหาร ไปๆ
เอ้าเข้าแถว ทหาร เจ้า...ต่อแถว
ท่านผู้บัญชาการคนใหม่ของเรา
มาร์คัส ฟลาเวียส อควิล่า
นายใหม่ของเรา ไปไหนซะล่ะ
กำลังรื้อตำรากฎ ออกจากหีบอยู่มั้ง
จำคำข้าไว้ มาร์คัส อควิล่า คือมลทิน
เจ้ารู้นี่ ว่าพ่อเขาคือใคร
เขาผู้ทำอินทรี แห่งกองพันที่ 9 หายไป
ไหนจะทหารอีก 5 พันนาย
แค่พลาดไปนิดเดียว
- ได้ยินว่า เขาขอมาที่นี่ - แดนกันดารเนี่ยนะ
ใช่
ข้าร่วมก้าวไปกับเหล่าอินทรี มา 23 ปี
เห็นลางร้ายเมื่อไหร่ ข้าย่อมอ่านออก
เด็กหนุ่มนั่นคือลางร้าย
มิธร้าส เทพแห่งแสงสว่าง...
โปรดช่วยข้า องค์บิดาแห่งบรรพบุรุษ
โปรดช่วยให้ข้าเป็นผู้นำที่ดี
อย่าให้ข้าทำกองร้อยของข้าเสื่อมศักดิ์ศรี
ให้ข้ากอบกู้เกียรติวงศ์ตระกูลได้สำเร็จ
ขุดให้ลึกๆ
ชีวิตพวกเจ้า ขึ้นอยู่กับสิ่งนี้
ย้ายเสาพวกนั้นไปตรงโน้น
ต้องโจมตีอย่างแม่นยำ
รุนแรง รวดเร็วและแม่นยำ
เพิ่งทราบว่าขบวนส่งเสบียง ยังมาไม่ถึง
ข้าอยากส่งพลลาดตระเวน ไปตรวจตรา
อย่ากังวลไปเลยท่าน ช้าวันเดียว คือเรื่องธรรมดา
แต่ข้าวิตก
- ส่งพลตระเวนไป - เชื่อข้าเถอะ มันอันตรายเกิน
ข่าวว่ามีดรูอิด ออกเพ่นพ่านตามหมู่บ้าน
เป็นข้า ข้าไม่ส่งพลตระเวนไปแน่
ทหารทุกคนต้องมีข้าวกิน
พลตระเวน หน้าเดิน
ซ้าย ขวา ซ้าย
- ปลุกลูทอเรียส - ขอรับ
- เจ้าได้ยินไหม - ขอรับ
ขอให้พลตระเวนปลอดภัย
ข้าอาจปลุกเจ้าขึ้นมาเปล่าๆ ซะแล้ว
ท่านได้ยินอะไร
คงวัวควาย น่าจะใช่
นั่นไง เสียงนั่น
เจ้าได้ยินไหม
มืดเหลือเกิน
ข้าควรสั่งพวกทหาร เตรียมอาวุธไหม
ถ้าแค่เสียงวัวควาย พวกเขาคงหงุดหงิด
โกรธยังไงก็ดีกว่าตาย
เรียกพวกเขา แต่ให้เงียบๆ
ขอรับ
ทหาร ตื่นๆ
หมวกเจ้ากรรมเอ๊ย
เร็วเข้า ให้ไว เร็วๆ
อย่าแตกแถว
ทหาร ประจำตำแหน่ง ประจำตำแหน่งไว้
เอาคบเพลิงมา
ตรึงกำลัง
อย่าแตกแถว
นายกอง คุมพลด้วย
มันมาแล้ว
- ท่าน - เยี่ยมมากขอรับ
- ท่าน
ไปสู่สุคติเถอะ พี่น้องข้า
ไม่งั้นมีหวัง ตายกันอีกเยอะขอรับ
มีวี่แววพลลาดตระเวนไหม
ท่าน
วันนี้เทพเจ้าของเรา จะนำชัยมาให้เรา
คุกเข่าลง เจ้าเชื้อพันธุ์ปีศาจ
พวกเจ้าปล้นดินแดนเรา เข่นฆ่าลูกชายของเรา
พวกเจ้าย่ำยีลูกสาวของเรา
ข้าสาปแช่งเจ้า
ข้าจะไม่ปล่อยให้พวกเขาตาย
เรียกพลสำรอง 50 นาย ให้ไปรอรับคำสั่งที่ประตู
ให้ข้านำพวกเขาเถอะ
ข้าเองที่ตัดสินใจส่งพลลาดตระเวนไป
ข้ามีหน้าที่ต้องนำพวกเขากลับมา สั่งรวมไพร่พล
เร็วเข้า ไปๆ
เตรียมตัวทำศึก
มิธร้าส เทพแห่งแสงสว่าง
โปรดช่วยข้าไม่ให้นำโชคร้าย มาสู่กองร้อยของข้า
มิธร้าส เทพบิดาแห่งบรรพบุรุษ...
โปรดจงรับเครื่องสังเวย เพื่อช่วยไม่ให้ ข้านำโชคร้าย มาสู่กองร้อยของข้า
ฟังคำสั่งข้า
เราจะตั้งแนวกระดองเต่า
เตรียมพร้อม เปิดประตู
ทหาร เดินให้ไว บุก
แนวกระดองเต่า
- ไปข้างหน้า - ไปข้างหน้า
ไปข้างหน้า บุก
แนววงป้องกัน ไปข้างหน้า
ตรึงวงไว้
กระชับวง
ตรึงวงไว้
เร็ว ตัดเชือกให้คนอื่นๆ
ตรึงวงไว้
ตรึงวงไว้ ปิดวง
ตรึงวงไว้
ถอย
ถอยเร็ว วิ่ง
บุก
วิ่ง
พ่อ ท่านอยู่ไหน
ท่านพ่อ
พักซะ นอนนิ่งๆ
นิ่งๆ
นี่ที่ไหน
เจ้ายังอยู่ในบริเทน คัลเลวา
คัลเลวาเหรอ
หมอที่ป้อมของเจ้า เขาให้ย้ายเจ้ามาที่นี่
ขึ้นเกวียนเทียมลา มาไกล 200 โยชน์...
บาดแผลหนักขนาดนี้ ดีนะที่ไม่ตาย
ข้าคืออาเจ้า ญาติข้างพ่อเจ้า สกุลอควิล่า
เปล่า นี่ไม่ใช่จังหวะพบปะที่เหมาะนัก แต่...
ไงเจ้าก็รอด เรามีเวลาถมเถที่จะทำความคุ้นเคยกัน
โปรดนอนนิ่งๆ เถอะ
คนเจ็บต้องได้พัก
หวังว่ายาที่เขาจะให้เจ้า คงช่วยให้เจ้าหาย
กลิ่นมันฉุนอย่างกลิ่นผายลม
ไพร่พลข้า
พวกเขาเป็นยังไงบ้าง
พวกเขาปลอดภัย นั่นต้องขอบใจเจ้า
นอนซะ
มาร์คัส
เจ้ามีแขกมาเยี่ยม
- ลูทอเรียส - ท่าน
ไพร่พลถามถึงท่าน
พวกเขาเป็นยังไงบ้าง
ทุกคนล้วนอยากทราบ ทุกข์สุขของท่าน
- มีข่าวมาฝากหลานข้าบ้างไหม - มี ขออภัย
เราได้รับข่าวจากทางโรม
เพราะรักษาปราการไว้ได้ ภายใต้การถูกล้อม
กองร้อยที่ 4 แห่งกอลส์...
จึงได้รับรางวัล ใบลอเร็ลทอง
จากนี้ไป
พวกเขาจะมีพวงหรีด บนสัญลักษณ์กองร้อย
บอกทุกคนว่า ข้าภาคภูมิใจ
ไม่เท่านั้นขอรับ
พวกเขาได้มอบรางวัล แด่ความกล้าหาญ
อันโดดเด่นให้กับท่าน
ทั้งได้ปลดประจำการ อย่างสมเกียรติ...
จากการบาดเจ็บของท่าน
คำสดุดีคือ "เกียรติศักดิ์และสัจจะ"
เกียรติและสัจจะ
ขอให้ข้าได้แสดงความยินดี เป็นคนแรกได้ไหม
เจ้าดีเหลือเกิน ที่อุตส่าห์มาตั้งไกล
ท่าน
ขอบใจ ลูทอเรียส
สเตฟาน้อส
ปล่อยเขา
อาการนั้นรักษาไม่ได้
วิ่ง
ค่อยๆ หน่อย
ระวัง
เบาๆ
สนุกแน่
เร็ว เจ้าแคระ เร็ว
พ่อข้าเป็นคนยังไง
พ่อเจ้าเหรอ
พ่อเจ้าเป็นชาวโรมันทุกขุมขน
และคือทุกอย่าง ที่หมายความตามนั้น
คนที่ทำอินทรีหาย คือโรมันทุกขุมขนเหรอ
อินทรีหายไปยังไง ไม่มีใครรู้
แต่หากพ่อเจ้า ปกป้องมันด้วยชีวิต
เขาก็ตายอย่างมีเกียรติ
นั่นคือที่เราบอกตัวเอง แต่ถ้าเขาเปล่าล่ะ
อะไรนะ
ถ้าเกิดเขาขี้ขลาด แล้วเผ่นหนีล่ะ
นี่คือการสู้ตายถวายชีวิต
นั่นคือทาส
นักสู้สู้กับทาส นี่มันไม่เคยยุติธรรมซะเลย
เข้ามา
เร็วเข้า
สู้
ถือว่ากล้ามาก
มีหวังเขาถูกเชือดแน่
เร็วสิ สู้
ดูนั่นสิ ดูนั่น
เร็วเข้า สู้สิ
สู้
สู้สิ
- สู้สิเจ้าทาส - ลุกขึ้นมาสู้
ลุกขึ้นมา
เร็วโว้ย
ฆ่ามัน
ฆ่ามันๆ
ฆ่ามัน
ไม่ฆ่า ไม่ฆ่า
ไม่ฆ่า
ไว้ชีวิตเขา ทุกคนชูนิ้วขึ้น เร็วสิเจ้าพวกโง่
ไม่ฆ่า ทุกๆ คน ไม่ฆ่า ให้เขาอยู่
ชูนิ้วพวกเจ้าขึ้น
ไม่ฆ่า
เร็ว เจ้าพวกโง่ ชูนิ้วโป้งเร็ว
ไม่ฆ่า
เร็วเข้า ให้เขาอยู่
ข้าคาดไม่ถึงเลยนะเนี่ย
ทำไมเจ้าถึงช่วยเขา
สเตฟาน้อส
ข้าเห็นว่าสเตฟาน้อส แก่เกินจะรับใช้ เจ้านายถึง 2 คนได้
จึงได้นำทาสของเจ้าเองมาให้
ข้าไม่ต้องการทาสประจำตัว
มาร์คัส
น่าจะปรึกษาข้าก่อน
ใช่...แต่ข้าเปล่า
เจ้าทาส
เขาชื่อเอสก้า
- ข้าไม่คิดใช้เจ้า - ข้าก็ไม่หวังว่าจะถูกซื้อ
น่าจะหนี
อาข้าคงไม่หยุดเจ้าแน่
ท่านช่วยข้าไว้ ตอนนี้ข้าเป็นหนี้บุญคุณท่าน
มันฝืนใจเจ้า
- ไม่ควรมีใคร ร้องขอชีวิตตัวเอง - เจ้าเปล่า
ข้าแค่ทำแทนเจ้า และข้าไม่ได้คิดอะไร
ข้าคือบุตรชายบริแกนเทส...
ผู้ไม่เคยผิดคำพูด
กริชของพ่อข้า คือพันธนาการข้า
ข้าเกลียดทุกอย่าง ที่ท่านยึดมั่น
ทุกอย่างที่ท่านเป็น
แต่ท่านช่วยข้าไว้...
นั่นทำให้ข้าต้องรับใช้ท่าน
แผลนี่ใครดูแลให้
หมอที่ป้อมปราการ
เขาเมาหรือเปล่า ทำไมทำลวกๆ อย่างนี้ล่ะ
คงเจ็บทุรนทุราย ตลอดสิท่าน
แถมให้ขึ้นเกวียนมาไกล ตั้ง 200 โยชน์
เขาเกือบตายแน่ะ
ข้าต้องเปิดแผลซ้ำอีกที
เพราะเศษเหล็กยังอยู่ในนั้น
ถ้าจำเป็น ก็ต้องให้เขาจัดการใช่ไหม
ทุกอย่างจะจบ ก่อนท่านจะรู้สึก
ข้ามีมีดที่คมที่สุด
ขอเหล้า
- พร้อมนะ - พร้อม
เจ้าไปเถอะ
ไม่ ข้าต้องให้เจ้าทาสคอยจับท่านไว้
- ให้อาข้าทำไม่ได้เหรอ - ข้าเหรอ อย่าเลย
ไม่ล่ะ ข้าชักเบื่อการเห็นเลือดเต็มที
โดยเฉพาะเลือดของคนที่ข้าชอบพอ
เข้มแข็งไว้
เอ้าเร็ว กดตัวเขา
ทับร่างเขาไว้สิ เจ้าทาส
แรงขึ้นอีก
หายใจลึกๆ พอข้าร้อง "เอ้า" ค่อยผ่อนลม
เอ้า
ข้าทำตัวน่าอายไหม
ขอบใจ
โน่นอยู่โน่น
หอก
เร็ว
ตัดหน้ามัน ดักมันที
เท่าที่จำได้ ดูเหมือนเขาชอบท่านมากนี่
มาร์คัส
ขอแนะนำหลานชายข้า
มาร์คัส ฟลาเวียส อควิล่า
เคลาเดียส มาร์เซ็ลลัส เพื่อนเก่าข้า...
และผู้บัญชาการทหารราบ กองพันที่ 6
อาเจ้าน่ะ เคยเป็นคู่กัดของข้าในสภา
ทริบูน เซอร์เวียส พลาซิดุส
สมาชิกคนสำคัญ ของคณะทำงานของข้า
ยินดี
อาหารพร้อมแล้ว ไข่และปลาต้ม
ไม่ต้องรีบนะ
ถ้าเลือกได้ ข้าคงจะเป็นทหารตลอดชีวิตแน่
แต่ยังไงพ่อข้าก็คงยืนกราน ให้ข้าเล่นการเมืองอยู่ดี
เราเคยเจอกันหรือเปล่า ชื่อท่านฟังคุ้นหูมาก
- คงไม่หรอก - สภาทริบูนในโรมหรือเปล่า
เปล่า ข้าเป็นเพียงนายกองทหาร
ใช่แล้ว ข้าจำได้แล้ว
ฟลาเวียส อควิล่า
พ่อท่านนำทัพ พร้อมกับอินทรีนี่ใช่ไหม
เขาบัญชาการกองหน้าที่ 1 ของกองพันที่ 9
แน่นอน กองพันที่ 9
โรมันทุกคนจำกองพันที่ 9 ได้
พูดถึงกองพันที่ 9
พักนี้มีข่าวลือให้แซด ตลอดแนวกำแพง
ข่าวลือ ข่าวลือ
บริเทนไม่เห็นมีอะไร นอกจากข่าวลือ
เขาว่ามีคนเห็นอินทรี...
ได้รับการบูชา อยู่ในวิหารชนเผ่าหนึ่ง ในแดนเหนือที่ไกลโพ้น
อินทรีในกำมือของคนเถื่อน คืออาวุธที่ทรงอำนาจ
คนคงงงว่าโรมันคนไหนหนอ ปล่อยมันหลุดมือไป
ถ้านี่เป็นเรื่องจริง เราก็ควรต้องลงมือ
ไหนโรมจะว่าไง
อินทรีสูญหาย ศักดิ์ศรีสูญสิ้น สูญศักดิ์ศรี สูญทุกสิ่ง
โรมอยากได้อินทรีคืนแน่ แต่การเมืองก็คือการเมือง...
ไม่มีสมาชิกสภาคนไหน ยอมเอาชีวิตทหารนับพัน
ไปเสี่ยงเพื่อกองพันที่โดนครหา
ข้าทำอะไรไม่ได้
คงไม่ ถ้าส่งคนๆ เดียวไป
ตอนเหนือกำแพงเหรอ
ไม่มีโรมันคนไหน รอดชีวิตในแดนโน้น
เคยมีใครพยายามไหม
ไม่ และนั่นคือแนวทางของการทหาร
- ขืนพยายามก็จะล้มเหลว - ท่านรู้ได้ยังไง
คนๆ เดียวซ่อนได้ในที่ๆ ทั้งกองร้อยทำไม่ได้
จะไม่มีใครล่วงรู้ ว่าเขาไปที่นั่นด้วยซ้ำ
- มันเสี่ยงเกินไป - ถูกต้อง
ต้องสูญเสียกองพันที่ 9 ก็ขายหน้าพอแล้ว
ขืนส่งใครไปอีก ก็ตายเปล่า
มาร์คัส
อย่าให้คนแบบนั้น แหย่เจ้าได้เลย
เขาไม่รู้หรอกว่า เจ้ากับข้าใช้ชีวิตมายังไง
ตั้งแต่ข้าจำความได้...
เท่าที่ข้าต้องการ คือเป็นทหารเหมือนพ่อข้า
ข้ารู้
ตอนนี้ข้าก็ยังเห็น ภาพครั้งสุดท้าย ที่เขาขี่ม้าไป
ยังคงรู้สึกว่า ข้าภูมิใจแค่ไหน
พ่อข้า ผู้นำกองหน้าที่ 1 ของกองพันที่ 9
นึกภาพออกไหม ว่าอะไรจะวิเศษไปกว่า...
การเป็นทหารรับใช้โรม
ด้วยความกล้าหาญ และเปี่ยมศรัทธา
- เจ้าทำได้แล้ว หลานเอ๋ย - เพื่ออะไร
เพื่ออะไร
- ปลดประจำการอย่างภาคภูมิงั้นเหรอ - นั่นคือชะตา
มันอยู่ในพระหัตถ์ของเทพเจ้า
ตอนข้าได้เป็นนายกอง...
พวกเขาถามว่า ข้าอยากไปประจำที่ไหน
ข้ารู้คำตอบ ก่อนพวกเขาจะถามซะอีก
- บริเทน - บริเทน
นี่คือที่ๆ พ่อข้า ทำอินทรีหายไป
นี่คือที่ๆ ข้าจะต้องมีชัยชนะเพื่อให้..
ไม่มีโรมันคนไหน กล้าปริปากเรื่องพ่อข้าอีก
แล้วนี่ข้าทำอะไร
ได้แค่นั่งฟัง บุตรชายนักการเมืองขี้โอ่
พูดจาดูหมิ่น ชื่อตระกูลเรา
ข้าไม่ขอยอมนั่งนิ่งคาบ้าน ไปตลอดชีวิต..
วันๆ แค่รำลึกความหลัง
ในเมื่อข้าไม่อาจกู้ศักดิ์ศรี วงศ์ตระกูลได้...
โดยการเป็นทหาร...
ข้าก็จะทำ โดยการค้นหาอินทรีให้เจอ
อย่านะ
เจ้าไม่รอดแน่ หากไปในดินแดนนั้นคนเดียว
งั้นข้าไปกับเอสก้า
ข้าใช้ความรู้ของเขาได้ เขาพูดภาษาเป็น
- เอสก้าเหรอ - ทำไมล่ะ
เพราะเขาเป็นชาวบริตัน
เขาอาจไม่ได้มาจากนอกกำแพง
แต่ก็เป็นชาวบริตัน
เขาจะเชือดคอเจ้า ในทันทีที่เจ้าอยู่คนเดียว
- เขาจะไม่ทำแบบนั้น - เจ้ารู้ได้ยังไง
- เขาให้สัจจะแก่ข้า - สัจจะเหรอ
เขาเป็นทาส
เขาพูดสิ่งที่ต้องพูด ทำสิ่งที่ต้องทำ เพราะความจำเป็น
เมื่อไหร่ที่เจ้าอยู่นอกขอบเขต...
หากข้าคิดผิด ก็ให้ข้าตายเถิด
ให้มันเป็นเช่นนั้น
พวกเจ้าจะไปไหน
เหนือ
ไม่รู้หรือว่า นี่มันสุดขอบโลกแล้ว
เปิดประตูเถอะ ทหาร
เจอกันในยมโลก เจ้าโรมัน
พวกไหนทำ
พวกนักรบเถื่อน
รู้ไหม บางครั้งข้า...
ฝันว่าพ่อข้า ยังมีชีวิตอยู่ที่นี่
ว่าท่านรอดชีวิตอยู่ ในที่ซ่อนที่หนึ่ง
เพราะงั้น ท่านจึงมาเหรอ
เพื่อตามหาเขาเหรอ
เปล่า
เรามาตามหาอินทรี
โลหะชิ้นเดียว มีความหมายอะไรต่อท่านนัก
อินทรีไม่ใช่แค่ชิ้นโลหะ อินทรีนั่นคือโรม
มันคือสัญลักษณ์แห่งศักดิ์ศรีของเรา
ทุกๆ ชัยชนะ ทุกๆ ความสำเร็จ
ที่ไหนมีอินทรีอยู่
เราพูดได้ว่า "โรมพิชิต"
เจ้าคงไม่เข้าใจหรอก
พ่อข้าคือคูโนวัล
ผู้ครองโล่ศึกสีน้ำเงิน แห่งบริแกนเทส...
ผู้นำพลหอก 500 นาย
7 ปีที่แล้ว พวกท่านยึดดินแดนเรา...
เราลุกฮือขึ้นต้าน
พ่อกับพี่ชาย 2 คนของข้าตาย
แม่ข้าก็ตาย
พ่อข้าฆ่านางก่อนพวกทหารจะบุกเข้ามา
เขารู้ว่าพวกนั้นจะทำอะไรนาง
นางคุกเข่าต่อหน้าเขา และเขาเชือดคอนาง
นั่นก็ "โรมพิชิต" เหมือนกัน
ดินแดนเทือกเขา
- ทางไหน - ก็แล้วแต่ท่าน
ทหาร 5 พันอาจหายไปได้ ในเขาลูกเล็กๆ
แต่นี่มีเขาเป็นพันๆ ลูก
ค้นหาเป็นเดือนๆ ก็ยังอาจไม่เจออะไรเลย
เหนือ
ไม่ว่าเจอใคร ปล่อยให้ข้าเจรจา
หากรู้ว่าท่านเป็นโรมัน พวกเขาจะฆ่าท่าน
และข้าด้วย
อย่ามอง
มีนักรบเถื่อน 3 คนอยู่ข้างหลัง
ข้างหลังข้ามีกี่คน
ไม่เห็นมีใคร
มีแน่
พร้อมหรือยัง
หนหน้า อย่าลังเล
ท่านรอที่นี่
เขาจำได้ว่า กองทหารมุ่งหน้าไปทางเหนือ
แต่ไม่ได้กลับมาทางนี้อีกเลย
- เขาต้องรู้มากกว่านั้นแน่ - เขาบอกว่าไม่
- ถามอีกที - ไม่
- ทำอะไรน่ะ ถอยไป - พอที
พอ เลิกเล่นเกม เลิกโกหก
ถามเขาว่า กองทหารไปที่ไหน
ถามสิ
พวกโรมันที่มานี่ เมื่อหลายปีก่อน
พวกเขาไปไหน
เห็นเข้าไปในป่าทึบ
ถัดจากเทือกเขา ที่หิมะปกคลุม
มีคนหนึ่ง ที่บอกเรื่องที่เจ้าอยากรู้ได้
ทนหน่อยนะ
ฆ่ามัน
- เร็วเข้าสิ - รอยสายรัดหมวก
หมวกโรมันเท่านั้น ที่ทำได้แบบนี้
เขาเป็นทหารแน่
ทำไมถึงตามหาข้า
ชื่ออะไร
เจ้าชื่ออะไร
เรียกข้าว่า...เกิร์น
ข้าชื่อลูเซียส ไคอุส เมเท็ลลัส
กองหน้าที่ 1 แห่งกองพันที่ 9
ทำยังไงเจ้าถึงอยู่รอดมาได้ นานขนาดนี้
เผ่าข้ามีชื่อว่าเซ็ลโกไว
พวกเขารับข้าไว้ ยอมให้ข้าเข้าพวก
ข้ามีเมีย และลูกชาย 2 คน
ชีวิตข้า เป็นของที่นี่แล้ว
ข้าไม่ไว้ใจเขา
- เขาหนีทัพแน่ - นั่นเราไม่รู้
ยังไงเขาก็เป็นโรมัน
ตอนที่หนีทัพ เขาก็เป็นโรมัน
ข้าไม่ทราบว่า...
พ่อท่านสั่งอะไรไว้บ้าง แต่...
เท่าที่รู้...
คือเราสมควรชดใช้กรรม
เพราะอะไรพวกเขา ถึงต้องขึ้นเหนือมา
ไม่มีอะไรคุ้มเหนื่อยซักสิ่ง
แค่ที่มีอยู่ พวกเขายังไม่พอใจอีกเหรอ
พวกเขามักจ้องจะลงโทษ จ้องจะพิชิตมันไปเรื่อย...
ทั้งอาณาเขต ทั้งสงคราม
เล่าซิว่าเกิดอะไรขึ้น
ตอนมีคำสั่งให้กองพันที่ 9 เดินทัพขึ้นเหนือ
ตอนฤดูใบไม้ร่วง
ช่วงสภาพอากาศเลวร้ายที่สุด
เราเดินทัพนานหลายอาทิตย์ ก็ไม่พบวี่แวว
จู่ๆ พวกมันก็โผล่มา ท่ามกลางหมอกหนา
ได้ยินเสียงมันเข่นฆ่า พวกทหารท้ายแถวทีละคน
ท้ายที่สุด เราเลิกพยายามค้นหาที่โล่ง
และเผชิญหน้ากับมัน
ช่วง 2-3 วันสุดท้ายของกองร้อย...
ข้าไม่เคยกลัวขนาดนั้นมาก่อน
เราสู้ชนิดหลังชนกัน
ไม่นอน ฉี่ก็ยืนเอา
มันบุกเรา เหมือนพวกสัตว์ป่า
แถวนี้ละ พื้นที่สังหาร
ชนเผ่าเหนือมากันทุกเผ่า แต่ที่โหดสุด...
คือนักรบเพชฌฆาต ของชนเผ่าซีล
พวกมันตัดเท้าคนที่ตาย...
ไม่ให้วิญญาณ เดินไปสู่ยมโลกได้
พวกมันใช้กองหิน ต่างแท่นสังหาร
จับพวกเขาควักหัวใจทั้งเป็น
เราได้ยินเสียงพวกเขา ถูกบูชายัญ
พ่อข้าล่ะ
เกิดอะไรขึ้นกับเขา
สุดท้ายที่เห็น เขาถูกนักรบเผ่าซีลรุมล้อม
เขาสู้จนตัวตายหรือเปล่า
เขาสู้จนตายหรือเปล่า
นั่นข้าไม่รู้
ข้าเผ่นหนีก่อนเรื่องจบ
หลายๆ คนเผ่นหนี
เจ้าขี้ขลาด
เปล่า
ท่านไม่เห็น
ท่านไม่รู้ ว่ามันเป็นยังไง
ใครครอบครองอินทรีอยู่
เห็นว่าเผ่าซีลเก็บไว้
จะหามันเจอได้ยังไง
เขารู้
เขาเป็นบริแกนเทส
พวกเขารบที่นี่
เจ้ารู้มาตลอด ว่ามีที่นั่นอยู่จริงใช่ไหม
เราเสียเวลาหาเป็นอาทิตย์ๆ
เจ้าน่าจะบอกข้าแต่แรก
เผ่าเจ้าอยู่ด้วย
และปล่อยพวกมันเชือดพ่อข้า เหมือนเชือดสุนัข
พ่อท่านมาเพื่อฆ่า
มาเพื่อลงโทษ เพราะเราไม่ยอมก้มหัว ให้กับชื่อของโรม
ใช่ ข้าได้ยินชื่อของที่นี่
สำหรับข้าและพวกพ้อง มันคือที่ของวีรบุรุษ
กล้าดียังไง เจ้ายังเป็นทาสข้า
- แต่ถ้าไม่มีข้า ท่านก็ตายไปแล้ว - ข้าช่วยชีวิตเจ้าไว้
เจ้าคือใคร
ข้าคือเอสก้า
บุตรแห่งคูโนวัล
นายกองทัพล่าสังหารบริแกนเทส
คนที่เจ้าคุยภาษาโรมันด้วยคือใคร
ทาสของข้า
ทาสเหรอ
จริงด้วย
เทพเจ้าของพวกมัน ทำตำหนิไว้
เหมือนๆ กันหมดทุกคน
พ่อข้าต้องอยากเห็นตัวทาสเยี่ยงนี้แน่
เจ้าจะเป็นแขกของข้า
สอนเจ้าทาสไม่ให้พูดกับเจ้า เหมือนเมื่อกี๊
เราจะช่วยเจ้า
ไม่ นี่อะไรเนี่ย
ไม่ เอสก้า
เอสก้า
ไง ล่าสัตว์ได้มากไหม
มากโขอยู่ ท่านพ่อ
จะให้ข้ากินคนพวกนี้ด้วยหรือไง
ข้าพาแขกมา ชื่อเอสก้า
บุตรคนโตของคูโนวัล
นายกองทัพสังหาร ของบริแกนเทส
กับทาสของเขา
ชาวโรมัน
เจ้าทาสมันมีชื่อไหม
มาร์คัส ฟลาเวียส อควิล่า
ข้าเคยพาโรมัน กลับมาหมู่บ้านข้ามากมาย
มาร์คัส ฟลาเวียส อควิล่า
แต่พวกเขาไม่เคยมีหัว ติดมากับร่างด้วย
ยินดีต้อนรับเจ้า เอสก้า บุตรคูโนวัล
มากินกับเราเถอะ
เอสก้า เกิดอะไรขึ้น
เจ้าเป็นทาสข้า
พาไปที่ของเขา
มาแล้ว เจ้าทาสโรมัน
คนโรมัน...เหลือเชื่อไหมน่ะ
เจ้ามานี่ทำไม
ข้าขึ้นเหนือ เพื่อเป็นอิสระจากโรม
ใจข้าเสาะหาที่ที่มีอิสระ
ข้าหลอกเจ้าโรมัน
ให้ช่วยพาข้ามานี่
เจ้า
ถอนสายตาจากนางซะ เจ้าทาส
มีเรื่องอะไร
มันจ้องมองน้องสาวของข้า
โรมันทุกคน ล้วนป่าเถื่อน
ข้าเห็นที่พวกมัน ทำกับเชลยของมัน
คนเยี่ยงนี้ ไว้ใจไม่ได้เด็ดขาด
คุกเข่า
คุกเข่าลง
เร็ว
เพื่อให้เจ้าพอใจ
ฆ่าเขาซะ
ไม่
เจ้าคือแขกของข้า
และมันคือสมบัติของเจ้า
ตราบเท่าที่เจ้าไว้ใจมัน
ก็ให้มันอยู่
มีโอกาสเมื่อไหร่...
ข้าฆ่าเจ้าแน่
ฟังสิ
ได้ยินหรือเปล่า
ได้ยินเสียงหัวใจเจ้าเต้นไหม
ไฟร้อนวาบในท้องของเจ้า
ดื่มเข้า
นี่คือวาระเฉลิมฉลอง
คนหนุ่มของเรา กำลังกลายเป็นนักรบ
มาร์คัส
นี่ล่ะ
เราต้องลงมือแล้ว
นี่คือโอกาสทอง พวกมันหลับอยู่
นึกว่าเจ้าทรยศข้าแล้ว
เร็วเถอะ
ไม่มีเวลาแล้ว ไปเถอะ
เราต้องไปเดี๋ยวนี้
เจ้าคนทรยศ
ได้แหวนของพ่อข้ามาจากไหน
ก็แค่โรมันอีกคนที่ตาย
เจ้าขี้ขลาดนั่น คุกเข่าร้องขอชีวิต
มันพูดว่ายังไง
เราต้องไปแล้ว
เอสก้า
ท่านจะไปแล้วเหรอ
ใช่
ให้ข้าไปกับท่านได้ไหม
กลับไปหาพ่อแม่ของเจ้าเถอะ
พ่อข้าโกรธข้าแน่
เจ้าบอกเขานะ
ตอนเขาตื่นแล้ว
ว่าเอสก้าฝากขอโทษ แต่เขาต้องรีบไป
รอเขาตื่นก่อน เข้าใจไหม
เอสก้า
ถ้าเขาปลุกพวกมันเราก็ตาย เจ้ารู้ดี
- เขาจะปกป้องเรา เพื่ออะไร - ไว้ใจข้าไหม
เขาไม่หักหลังเราหรอก
พวกเขาไปแล้วเหรอ
พวกมันหนีแล้ว
เร็วเข้า รีบควบเข้า
กี่วันจะถึงกำแพง
ถ้าไม่พักก็ 4 หรือ 5 วัน
พวกมันคงวิ่งไม่ทันเราแน่
เคยเห็นพวกมันวิ่งหรือยัง
แยกกัน
ท่านบาดเจ็บ ทำไมไม่บอก
- เรื่องเล็ก - ขาท่านบาดเจ็บ นั่งก่อน
- เราไม่มีเวลา - นั่งลงก่อน
ตอนอยู่ในถ้ำ
เจ้าตัวหัวหน้าพูดอะไร
เร็วเถอะ ตอนนี้ไม่มีเวลาแล้ว
มันมากันแล้ว
ห่างครึ่งวัน เชื่อกระแสลมไม่ได้
งดไฟ มันเสี่ยงเกินไป
ข้าไม่กินเด็ดขาด
ข้าไม่ใช่พวกคนเถื่อน
งั้นก็ตายเยี่ยงโรมัน
ท่านเสียเลือดไปมาก
ท่านต้องมีกำลังไว้นะ
กินซะ
เราต้องไปแล้ว
พวกมันรู้ทางลัด ที่ม้าผ่านไม่ได้
เร็ว ไปต่อสิ เร็วเข้า
ไปสิ
ไม่
เราต้องอยู่ใกล้น้ำไว้ ไม่ช้ามันตามทันแน่
- พักเถอะ - ไม่ได้
ท่านต้องพัก
มาร์คัส
ท่านต้องได้พัก
ไปเร็ว
เร็วเข้า
ข้าไม่ไหวแล้ว
ไหวสิ ท่านแค่ต้องพักบ้าง
เอาอินทรีไป หากเจ้าเจอม้า ค่อยกลับมา
ไม่งั้น...ก็มุ่งลงใต้
- นำสิ่งนี้กลับไปที่โรม - ข้าจะไม่ทิ้งท่านไว้นี่
อย่าให้ข้าต้องเสียศักดิ์ศรี เอาไป
เรามาด้วยกันไกลขนาดนี้...
ข้าทิ้งท่านไม่ลง
เอสก้า...
ข้าสั่งเจ้า รับไป
ข้าสาบานด้วยเกียรติไว้ ว่าจะไม่ทิ้งท่าน
หากจะให้ข้าไป...
ปลดปล่อยข้าก่อน
มอบอิสระให้ข้า
จงอิสระ
เจ้าเป็นอิสระแล้ว
- รับไป - ไม่
ข้าจะกลับมา
ทหาร หยุด
เหล่าไพร่พลของพ่อท่าน
ท่านคิดผิด
คนตายยังอยู่
เพราะละอาย ทีแรกข้าจึงไม่บอกเรื่องนี้..
แต่ข้าเห็น ตอนพ่อของท่านตาย
ไม่ว่าใครพูดยังไง เขาไม่ใช่คนขลาด
เขายืนหยัดสู้ จนถึงที่สุด
ข้าเห็นกับตา
โรมันคนสุดท้าย ที่เชิดชูอินทรีไว้
คือพ่อของท่าน
ออกคำสั่งเถอะ
เจ้ามอบเกียรติต่อความทรงจำ ถึงพ่อข้าแล้ว
- ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ - ไม่
ตอนหนีจากพ่อของท่าน...
ข้าวิ่งหนีตัวตนข้า
ออกคำสั่งเถอะท่าน
เตรียมปกป้องอินทรี
เอสก้า
นี่คือโทษสำหรับมัน ผู้ทรยศพวกพ้อง
ชักดาบ
เราจงช่วยกันจดจำ ผู้คนที่สู้และตาย อย่างมีศักดิ์ศรี
ทั้งโรมันและบริตัน
พ่อข้า และพ่อพวกเจ้า
บรรดาพ่อ...
พี่น้อง...
บุตร...
ขอให้สันติและเกียรติ ติดตามพวกเจ้าไป
อย่าได้ต้องสู้รบอีก
ขอให้ดวงวิญญาณพวกเจ้าโบยบิน...
คู่กับอินทรีแห่งกองพันที่ 9
เพื่อพ่อของข้า
พ่อหนุ่มเอ๋ย
ข้ายินดีกับเจ้า โรมยินดีกับเจ้า
ชื่อเสียงวงศ์ตระกูลเจ้า ถูกกอบกู้แล้ว
สภาสูงต้องอยากให้มีกองพันที่ 9 ใหม่แน่
เผลอๆ อาจให้รางวัลเจ้า เป็นผู้บัญชาการด้วย
ไม่ทราบเจ้าทำได้ยังไงเหรอ
- โดยมีเพียงทาสคนเดียวที่ช่วยเจ้า - เขาไม่ใช่ทาส
ทั้งเขาเข้าใจคำว่าศักดิ์ศรี และอิสรภาพ ดีซะยิ่งกว่าเจ้า
เอายังไงต่อ
ว่ามาสิ
[THAI]